my sanctuary

Kahapon

2004-09-01T12:46:00.000-07:00

Kahapon, tinatamad akong umalis. bukod sa malakas ang ulan, na-stress din ako nung isang gabi sa training namin sa Kontra-Gapi. kasi, imbes na 7pm, 9pm n kmi pinauwi. pagdating pa sa Katipunan traffic at mahirap sumakay dahil sandamakmak ang mga pasahero. naisipan ko na lng mag LRT hanggang Santolan at doon ako nagpasundo. Kahit napabilis na, 11 pa rin ako nakauwi. (stress db?)

Kahapon, dapat susunod ako sa mga kakalase ko sa lugar n pupuntahan namin pero tsaka lng sila nagtext na wag na daw akong tumuloy dahil paalis na rin daw sila. ok! fine! kaya yun. naisipan ko na lang na tumambay kela Kat. Sa bahay nila, kumain kami ng sylvannas at popcorn, tumamabay sa kwarto niya, nakinig sa cd niya na astig dahil compilation ng mga kantang alternative na OPM n masasabing classics (rivermaya, parokya, greyhounds, alamid, atbp.), nagbukingan ng magic tricks (hahaha..), nag-usap tungkol sa mga librong sobrang mahal ni Kat, nagkwentuhan tungkol kay Che, nagreminisce ng high school days, at ang highlight..nagkwentuhan tungkol kay Fish.

Kahapon, si Fish na naman. kahit na ipinagtatabuyan na ako nung tao (parang?). Kahit na tinatawag niyang "damn feelings" ang lecheng feelings ngang ito. kahit na may girlfriend siyang mukhang mahal na mahal niya sa UK. kahit na ilang beses na niya akong sinaktan. kahit na hindi na kami nagkikita o nagkakausap ng matino. kahit na tuluyan na niya akong binura sa buhay niya. kahit na sobrang hindi niya ma-gets kung bakit hanggang ngayon...

Kahapon, iniisip ko na naman ang bagay at pakiramdam na hindi ko maintindihan. hindi ko rin maintindihan kung bakit hanggang ngayon...naalala ko pa rin paminsan-minsan ang mga masasayang pagkakataon noong kasama ko siya. wala na talagang ibang lalaking nakakapagparamdam sakin ng ganung klaseng saya (kahit si Dodi o si Papa_G).

Kahapon, gusto ko siyang makita. gusto ko siyang makasama. gusto ko siyang makausap. gusto ko nandiyan siya. pero imposible na talaga. alam kong wala nang patutnguhan to pero patuloy pa rin ang pakiramadam na kahit ako ay nasusuklam na. patuloy pa rin akong nasasaktan. patuloy pa rin akong nangungulila. sabi nga ni Kat:
"Mary, mahal mo talaga siya". Siguro nga dahil hindi lang siya ang nagsasabi sakin niyan. marami sila. si Fish lang talaga ang nambabalewala ng "damn feelings" na to.

Kahapon, nalaman ko, mahal ko pa rin talaga siya. nalaman kong tanga talaga ako. nalaman kong kailangan ko na nga talagang gumising dahil wala itong buting idudulot sakin.

O siya siya! tanghali na. kakain muna ako ng kanin at ulam na tilapia. ang isdang madalas na sumusugat sakin dahil sa tinik niya. ang pinakamamahal kong isda....

(malu)ngkot

2004-08-29T23:44:00.000-07:00

i'm lonely..i think i always will be. lonely in the sense that i feel i'm all alone in this world where the population is about 4 billion. but as they say.. "nakakasanayan din ang pagiging malungkot". ang bitter ng statement no? pero parang tama nga yun. pakiramdam ko rin kasi nasasanay na 'ko. "nakakasanayan nga ang pagiging malungkot."

first time :)

2004-08-27T15:47:00.000-07:00

Unang pagkakataon para magsulat ng "matino" sa isang blogsite. Yung una kasi sa isang site na sobrang complicated magpost na kahit yung taong nagrecommend sakin nun eh nilayasan din yung site na yun (diba kat?). Anyway, though I want to have a very exquisite first post, my memory will not really help me make one. There has not been any interesting events so far. Not the kind of events that would amaze readers, but may amaze me atleast.

Two days without classes due to heavy rains, floods, traffic, and things of those sort. But this didn't stop me from going to the mall with my everdearest best friend, Ruel. With navy blue long sleeves, a pair of faded denims, and a pair of blue-striped sneakers, I went to the mall to buy a bottle of all purpose liquid for my contact lenses. After which, we ,met in a distant place inside the mall. We strolled around the mall, window shopping, joking around, laughing out loud. We went to KFC to nourish our cravings of KFC's funshots. We ended up buying a shirt and a cap in Penshoppe, and a liquid blush from Bench (of course that's for me).

For the whole time we spent together, I repeatedly asked him if he has plans of trying the last call of auditions for a talent search. I excitedly told him that if he wants to try his luck, I will go with him though I hate early morning trips, especially before 7am on a Sunday morning. I don't know if he'd go, but i'll just stand by for his decision. There's nothing wrong with trying anyway.

I got home around 7pm. I returned to the stagnant state I was in. Boredom maybe pushed me to dial the phone number of my ex, Fish. My heart was pounding heavily. After two rings, someone answered. God! I thought it was him. Fortunately, it was his brother asking me to call again later for he just got hold of the phone. *sigh*

Though relieved, I also felt regret. I felt like, I wasted my chance of finally talking to him after a long time, and though we're not okay.

I did not call again. Maybe next time, after 10 years.